تازه ترین شنیده های کارگران کارخانه صندوق نسوز کاوه از تصمیم قطعی هیات مدیره مبنی بر اعلام انحلال این کارخانه و اخراج همه کارگران حکایت دارد.اخبار دیگری نیز در این زمینه به گوش ما رسیده است مبنی بر اینکه خریدار کارخانه صندوق نسوز چندی پیش اقدام به خرید کارخانه هپکو اراک نیز کرده بود.گویا خدمات پس از فروش کارخانه هپکو نیز به تهران و در گاراژی به متراژ ۳۰۰۰ متر در خیابان قزوین منتقل خواهد شد که قطعا این مسئله به لحاظ اقتصادی و اجتماعی به ضرر استان خصوصا شهرستان اراک خواهد بودو در آینده نیز حتما قصد دارند بلایی را که بر سر کارخانه صندوق نسوز کاوه آورده اند بر سر کارخانه هپکو بیاورند.ضمنا اکثر مدیرانی که برای تصدی پستهای گوناگون این شرکت در نظر گرفته شده اند از نیرو های غیر بومی انتخاب شده اند و نیروهای بومی این شرکت یکی پس از دیگری از کار بر کنار می شوند. در باب ماجرای کارخانه صندوق نسوز کاوه نیز گفتنی است با وجود اینکه مدیریت انتقال کارخانه به منطقه ای در اصفهان را دلیل اصلی تعطیلی کارخانه و اخراج ۲۰۰ کارگر اعلام می کند .اما به عقیده کارگران افزایش بی سابقه ارزش مستغلات  دلیل اصلی این  تصمیم است.یکی از کارگران گفت:بهای بیست و چند میلیارد تومانی زمین کارخانه صندوق کاوه انقدر برای هیئت مدیره وسوسه انگیز است که آنها تصمیم دارند برای دستیابی اسان تر به این پول خریدار کارخانه را از شر کارگران خلاص کنند.حال وضعیت پیش امده برای کارخانه صندوق نسوز را مقایسه کنید با کارخانه عزیز هپکو که گل سر سبد کارخانجات استان مرکزی و بلکه کشور بوده و حدود یکصد و پنجاه هکتار زمین دارد که در حال حاضر از بهترین زمین های شهر اراک بوده و درآینده ای نزدیک یکی از نقاط مسکونی و تجاری شهر خواهد بود.از سوی دیگر همان طور که مستحضر هستید چندی پیش شرکت آونگان اراک نیز به فروش رفت و مورد اعتراض و سرو صداهای فراوانی از طرف کارگران و خصوصا نمایندگان اراک قرار گرفت و حتی کار به ریاست جمهوری و موضع گیری ایشان نیز رسید .اینک مسئله ی مهم این است که چرا نمایندگان استان برای فروش کارخانه آونگان اعتراضات شدیدی نموده و کار را به جاهای باریک کشاندند و باعث تعطیلی کارخانه گشتند ولی در خصوص فروش کارخانه هپکو و اقدامات اخیر خریدار آن بویژه در زمینه گرانی سرسام آور دستگاه های تولید شده در کارخانه هپکو هیچگونه عکس العملی از خود بروز نداده و سکوت نموده اند.